Voorbereiding

Al snel waren alle esta's er van op de hoogte dat het zomerkamp zou plaats vinden in Harderwijk. En het thema van dit jaar zou zijn.....: "Reis om de wereld".
Wanneer je een reis gaat maken heb je natuurlijk een paspoort nodig. (Tenminste, als je buiten Europa gaat, anders heb je genoeg aan een ID-Kaart, wisten een paar esta's te vertellen).
Tijdens een opkomst hebben we dus een paspoort gemaakt. De esta's gingen hier ijverig mee aan de slag terwijl de leiding pasfoto's maakte van de kinderen. Deze kregen de kinderen overhandigd terwijl de nog onvolledige paspoorten werden ingeleverd en naar de 'man achter de gemeentebalie' gebracht werden. Eén voor één mochten de kinderen hun paspoort op komen halen bij de 'gemeente', en natuurlijk hadden zij hun pasfoto bij zich. Hoewel de controle op zichtbare oren en strakke monden streng was, kregen alle esta's (en de leiding) gelukkig hun paspoort mee. Fijn, nu kon onze reis beginnen.

 Dinsdag 7 juli 2009

Om 10:00 uur stond iedereen paraat op het dorpsplein om te vertrekken richting Harderwijk. Natuurlijk hebben we nog even gezongen voor Daan die nu al 21 (!) jaar is.
Bij het zomerkampterrein aangekomen, bleek dat we Egypte binnen gingen, en ja: daar heb je je paspoort voor nodig. Twee douaniers controleerden de paspoorten, en gelukkig, we mochten het land in.

We hebben de bevers begroet, een groepsfoto gemaakt, samen gegeten en toen de bevers weer uitgezwaaid. Hun kamp zat er helaas al weer op. Buienrader.nl voorspelde niet veel goeds, en inderdaad: het kwam met bakken uit de lucht. We hebben ons vermaakt met spelletjes in de legertent. Toen het droog was, hebben we het terrein kunnen verkennen, en daarna mocht iedereen eindelijk de tas uitpakken en een slaapplekje uitzoeken voor de komende paar nachten. Maar wat raar: de slaapzaal was omgetoverd tot een vliegtuig! Toen alle esta's ieder 4 aparte tickets kregen, werd het duidelijk dat we elke avond/nacht naar een ander land zouden vliegen. De verantwoordelijkheid om dit allemaal te bewaren, maakte sommige esta's extra alert.

Hierna zijn we naar de zandvlakte gegaan en hebben we het spons-water-vuur spel gedaan. Tussendoor kwam er een rare man door het spel heen lopen en sprak de esta's aan. Later werd ons duidelijk dat dit Sjeik Alliesiskwijt was. Het bleek dat hij zijn paspoort kwijt was. Zo snel als deze meneer gekomen was, was hij ook weer verdwenen (misschien kwam dit wel doordat een paar van de esta's niet zo vriendelijk tegen de man waren). We hebben wel even naar zijn paspoort gezocht, maar konden helaas niets vinden .

.

Op het menu voor het avondeten stond Egyptische aardappelen, met Egyptische rode kool en Egyptische worstjes. Een ware delicatesse. Hierna was het natuurlijk tijd voor de corvee en iedereen ging ijverig aan de slag. Alsof de esta's nog niet moe genoeg waren van alle indrukken, hebben we nog een fototochtje gelopen. Hierna konden we  lekker even uitrusten bij het kampvuur en om 10:00 uur was het bedtijd: wassen, plassen, tanden poetsen.....O.oo..wat loopt daar nu?? Een stewardess?? Allemaal je paspoort en het goede ticket bij de hand; we gaan inchecken! Nadat iedereen plaats had genomen werd er nog wat informatie over het volgende land verteld: Australië. Een verhaaltje voor het slapen gaan, en om 23:00 uur gingen de lichten uit. SNUUUUUUUURK!

Woensdag 8 juli

Paniek paniek in het vliegtuig!! > De esta's hebben een brief gevonden van Sjeik Alliesiskwijt! Er staat in dat hij het niet leuk vond dat sommige esta's onvriendelijk tegen hem waren geweest. Maar als we het goed wilden maken, konden we hem alsnog helpen met zoeken (en misschien kregen we dan wel een beloning). Voor middernacht konden we het telefoonnummer bellen dat de Sjeik op de brief had geschreven.

Algehele conclusie: middernacht, dat duurt nog heel lang. En de leiding had ook een programma uitgestippeld, dus eerst maar eens ontbijten, bellen kan altijd nog.

Maar natuurlijk mochten we niet Australië in, als we niet langs de douane waren geweest. Die stond al netjes te wachten op de esta's, en gelukkig heeft iedereen een stempel in zijn/haar paspoort gekregen.

Tijdens het ontbijt werd bekend gemaakt wat er die dag zou gaan gebeuren: dagje Dolfinarium Harderwijk! Ik denk dat de buren ons hebben kunnen horen, zo enthousiast waren onze esta's. Nadat iedereen zich opgefrist had, stapte iedereen moedig op de fiets. Misschien hadden we wat harder moeten zingen, zodat we de weergoden gunstig hadden gestemd, maar het mocht helaas niet baten: we kwamen in een gigantische plensbui terecht! Schuilen onder een viaduct hielp maar een beetje; we waren allemaal al heel erg nat. Toch zijn we doorgegaan, en wonder boven wonder was iedereen erg vrolijk en had iedereen het naar zijn zin in het Dolfinarium. Zelfs de zon ging weer schijnen.

Iedereen had natuurlijk erge trek gekregen van dit dagje, dus er werd snel patat besteld uit Australië. Iedereen heeft goed gegeten, wat ook niet verwonderlijk is: Australische patat is echt veel lekkerder dan patat uit Nederland!

De corvee kwam weer om de hoek kijken en hierna mochten de esta's eindelijk in de toren. We hebben toen lekker lang buiten gespeeld en bij het kampvuur gezeten, totdat een paar esta's opmerkten dat we de Sjeik nog op moesten bellen! O nee, bijna vergeten! Met z'n allen naar de slaapzaal. Voordat we gingen bellen moesten we natuurlijk wel iemand als woordvoerder aanwijzen. Lars stak vol zelfvertrouwen zijn vinger op. Hij zou dat klusje wel klaren. Het nummer werd gedraaid en de intercom werd aangezet. Helaas hield de accu van deze mobiel het niet lang uit. Dan maar met een andere, en deze werkte wel. Iedereen was muisstil, en luisterde naar Lars en de Sjeik. Alles werd uitgepraat; wij zouden vast gaan zoeken naar het paspoort van de Sjeik, en de Sjeik zou wel een keer langskomen wanneer hij tijd had. Goed gedaan Lars!

Sommige esta's begonnen te gapen, maar de leiding had andere plannen: een spooktocht! Om 22:30 ging het eerste groepje weg. Eerst was iedereen nog dapper, maar toen we het kleine bospaadje zagen waar we in moesten lopen, werd dit toch wel even anders. Op het einde was iedereen superopgelucht en eigenlijk ook wel trots.

Nadat we onze tanden gepoetst hadden en iedereen zich gewassen had, konden we inchecken. Een kleine zoektocht later had iedereen zijn paspoort en ticket bij de hand. We mochten plaats nemen in het vliegtuig. Een klein beetje informatie over Italië. Het was wel een erg lange vlucht van Australië naar Italië, dus iedereen was erg blij met het vooruitzicht om om 9:00 uur pas gewekt te worden;)

Donderdag 9 juli

Om 9:00 was bijna iedereen wakker. De douane stond ook weer paraat. Nadat iedereen had ontbeten, hebben we het smokkelspel gedaan. We waren immers in Italië waar de maffia nog altijd erg actief is. Er werd nog even een poging gedaan om het paspoort van de Sjeik te vinden, maar helaas konden we het nog steeds niet vinden.

Tijdens het middageten merkten sommige esta's dat er weer wat ging gebeuren. Allemaal op de fiets: we gingen naar het centrum van Harderwijk om daar een vossenjacht te doen. Esta's en scouts werden bij elkaar in groepjes gedeeld, en met een papier op zak ging iedereen op jacht naar de toch wel erg raar verklede figuren. "Die ene van de beverleiding leek nu wel verdacht veel op iemand uit Hawaï!" Gelukkig bleef het vandaag droog.

Weer op het kampterrein aangekomen, was het tijd voor het avondeten. Ja esta's: macaroni komt toch echt uit Italië. De corvee mochten de esta's dit keer gelukkig overslaan, want de leiding vond dat ze het zelf sneller konden aangezien de ouders al over een klein uurtje zouden arriveren: spannend!

En inderdaad; op de afgesproken tijd kwamen de ouders één voor één binnendruppelen en werd door de kinderen het hele kampterrein geshowd. Even een bakkie koffie en daarna was het tijd om spelletjes te gaan doen. Toen Vincent bezig was om het geheel af te sluiten, kwam er in één keer een rare man om de hoek kijken. Hij leek wel erg veel op Sjeik Alliesiskwijt. Erachteraan! Nadat de man eindelijk stopte met rennen, zijn we maar eens rustig gaan zitten en hebben we met hem gesproken. Het bleek dat deze man het paspoort van Sjeik Alliesiskwijt had! Hij had altijd de wens gehad om wat van de wereld te zien, en toen kwam hij Sjeik Alliesiskwijt tegen. Wat een toeval dat ze zoveel op elkaar leken! Toen heeft deze man stiekem het paspoort van de Sjeik gepakt, en kon op deze manier wat van de wereld zien. De Sjeik is een erg belangrijk persoon, en vaak laten mensen hem zo de douane voorbij lopen. Vandaar dat de Sjeik er best wel laat achterkwam dat hij zijn paspoort kwijt was. Maar goed. Dit neemt allemaal niet weg, dat wij vonden dat de man het paspoort terug moest geven. Gelukkig had de man een goed idee: als wij een paspoort voor hem zouden maken, zou hij het paspoort van de Sjeik aan ons geven. Dat leek ons ook wel een goed idee. Het telefoonnummer van de man werd genoteerd en wij hebben nog een spel gedaan op de zandvlakte. Toen de rust wedergekeerd was op het terrein zijn we terug gegaan en hebben we nog een film gekeken in de legertent. Al met al werd het natuurlijk erg laat, en iedereen was ook erg moe. Dus vooruit: 1 keer tanden poetsen overslaan en snel ons bed in. O nee! De stewardess stond natuurlijk ook nog te wachten. En tja...na een paar dagen worden de tassen en koffers toch wat rommeliger. Niet iedereen kon zijn ticket of paspoort vinden! Maar niet getreurd; van de stewardess mocht uiteindelijk iedereen mee...gelukkig.
Van Italië naar Griekenland is eigenlijk niet zo'n lange vlucht. Maar de piloot had naar de leiding gebeld dat hij wat later zou komen: we verwachtten dus dat de vlucht wel tot 9:00 uur s'ochtends zou duren

Vrijdag 10 juli

9:00 uur werd iedereen wakker gemaakt door de douane. Ontbijten en nu toch wel even de tanden poetsen. Hierna zijn we bezig gegaan met het maken van een nieuw paspoort voor de man. Net toen we deze klaar hadden, en uitgekozen hadden welke de mooiste was, kwam de man de legertent binnen! Sommigen schrokken zich een hoedje. Na wat heen en weer geschuifel, hebben we het nieuwe paspoort toch echt kunnen ruilen voor het paspoort van de Sjeik.

Hierna hebben we supersnel onze zwemspullen bij elkaar gepakt. Natuurlijk hadden we geleerd van ons fietstochtje naar het Dolfinarium, dus iedereen ging met gigantisch veel regenkleding aan, op de fiets zitten. Op naar het zwembad! En natuurlijk bleef het droog;) Na een lange fietstocht mochten we beginnen aan ons lunchpakketje en daarna: PLONS, het zwembad in.
We hebben ons zo vermaakt dat we langer zijn gebleven dan verwacht. Na diezelfde fietstocht, maar dan terug, stond er eten voor ons klaar: barbecue in Griekse stijl. Ook echt een aanrader.

De corvee werd gedaan en direct hierna kwam Sjeik Alliesiskwijt! We hebben het paspoort kunnen overhandigen en als beloning mochten we een feestje houden met fris en chips. We hebben onze themakleding aangetrokken en bij het kampvuur liedjes gezongen. Daarna was het alweer laat, en dus bedtijd. Voor tanden poetsen, wassen etc was er nog weinig tijd over, maar we hadden genoeg vertrouwen in alle ouders dat we wisten dat iedereen de volgende dag wel weer onder de douche zou gaan :P

De stewardess kwam voor de laatste keer langs en heeft af en toe door haar vingers gekeken, aangezien veel tickets niet meer gevonden konden worden ;)

Van Griekenland naar Nederland vliegen is natuurlijk zo gedaan. De leiding was echter ook moe, en dus is er aan de piloot gevraagd om even een extra rondje boven Nederland te vliegen, zodat we om 9:00 uur zouden landen. 

Zaterdag 11 juli

De laatste dag van het kamp! De kinderen moesten echt wakker gemaakt worden door de douane. Na het ontbijt, mocht iedereen zijn/haar tas inpakken. Een hele klus, maar door elkaar te helpen ging het supergoed. Nadat dit klusje geklaard was, zijn de esta's naar de zandvlakte gegaan om levend stratego te doen en de verjaardag van Quinten te vieren, terwijl de rest van de leiding kon helpen bij het opruimen en inpakken. Natuurlijk waren zij zo fanatiek geweest dat de lunchpakketjes van de esta's ook al in de container gestopt waren. Gelukkig waren er nog genoeg appels en brood. Nog even een gezamenlijke afsluiting waarbij de winnende corveegroep een cadeautje kreeg en daarna ging iedereen weer terug naar Heeten... Het kamp voor dit jaar is helaas weer afgelopen, maar het was een superkamp!